Over mij

Hoe ik hier kwam

Workflows ontwerpen deed ik al altijd.

 

Op elke plek waar ik werkte, stelde ik dezelfde vragen: Waar loopt het vast? Wat kan slimmer? Waar lekt energie?

 

Bij een internationale golfclub ontwikkelde ik een reservatiesysteem voor 400+ spelers per dag. Bij een 5-sterren hotel een geautomatiseerd contractsysteem voor 300+ touroperators. In een kenniscentrum bouwde ik mee aan de volledige workflow van onderzoek naar publicatie.

 

Ik zag patronen. Bouwde systemen. Vertaalde complexiteit naar helder beeld.

 

Maar ik deed het voor anderen. Niet voor mezelf.

​

​

Toen het brak

Ik werkte hard. Mijn brein draaide overuren. Ik wilde het anderen gemakkelijk maken en vergat te ontwerpen wat ik zelf nodig had.

 

Ik noemde het flow. Het was overdrive.

 

Tot mijn lichaam besliste wat mijn hoofd niet wilde zien. Nek vast. Volledig verkrampt, van binnen en van buiten.

 

Langzaam vond ik de weg terug naar mijn lichaam. Naar yin, naar het vrouwelijke. Naar stilte.

 

Yoga hoorde bij die weg terug. Meer dan twintig jaar had ik het beoefend, vier jaar gedeeld als docente. In de drukte was het naar de achtergrond geschoven, tot mijn lichaam er weer om vroeg.

 

Ik denk niet dat ik de enige ben die dit herkent. Veel vrouwen dragen dit. De uitputting van altijd maar meegaan in een ritme dat nooit van ons was.

 

Op een gegeven moment draag je het niet meer.

Dat is geen zwakte. Vaak is het net het punt waarop je iets anders begint te bouwen.

​​

 

Waarom ik dit werk doe

Uit die periode kwam een beslissing. Ik ging mijn eigen manier van werken ontwerpen, eentje die mij draagt.

 

Met structuur als bedding. Met ruimte voor ritme. Met systemen die stromen.

 

Vandaag breng ik dat samen voor anderen. Ik kijk waar het vastloopt, waar energie lekt, waar structuur ontbreekt. En ik bouw mee aan iets dat wél klopt. In jouw ritme.

 

Niet harder werken. Werken vanuit wie je bent. Met een ruggengraat om op terug te vallen.